Vinstristjórnin grefur undan lýðræðinu

Í slagtogi með Evrópusambandinu grefur Jóhönnustjórnin undan lýðræðislegum stjórnarháttum hér á landi. Með því að samþykkja á alþingi að styrkir frá Brussel fái sérmeðferð til að hægt sé að kaupa Evrópusambandinu velvild þverbrýtur ríkisstjórnarmeirihlutinn þá meginreglu að Íslendingar sjálfir ákveði framtíð sínað án erlendrar íhlutunar.

Mútufé frá Brussel er ætlað að kaupa stuðning við aðildarumsókn ríkisstjórnarinnar. Evrópusambandið kann til verka þegar bera þarf fé í dóminn. Afleiðingarnar eru útvatnað lýðræði, samanber nýafstaðnar kosningar í Króatíu um aðild að ESB.

Sértrúarsöfnuðurinn sem stýrir ESB-væðingu Íslands er jafn siðlaus og hann er umboðslaus.

Vigdís: Evrur frá ESB

Hlegið að evrunni í Davos

Gjaldmiðill gerir sig ekk nema á bakvið hann sé fjármálasamruni, vöruskiptajafnvægi, sameiginleg skuldaábyrgð og sterkur seðlabanki. Breska pundið uppfyllir skilyrðin og bandaríkjadalur sömuleiðis. Evran stendur ekki undir neinu skilyrðanna. (Hlátur í salnum).

Á þessa leið mæltist David Cameron forsætisráðherra Breta á efnahagsmessunni í Davos í gær. Ef evru-ríkin 17 taka Breta á orðinu og gera eitthvað rótttækt til að styrkja grundvöll evrunnar yrði Bretum óvært í Evrópusambandinu.

Margar hliðar eru á evrusamstarfinu eins og kemur fram í greinargóðu yfirliti Stefáns Jóhanns Stefánssonar hagfræðins, sem lesa má hér.

Evran og hlutabréf hækkuðu hressilega

Steingrímur J. gerir sig gildandi hjá Samfylkingunni

Samfylkingunni vantar formann og Steingrím J. leitar að  flokki handa sér. Í því ljósi ber að skoða frétt Viðskiptablaðsins um að Steingrímur J. Sigfússon sitjandi formaður VG verði dagskrárliður á flokkstjórnarfundi Samfylkingarinnar.

Steingrímur J. er búinn að ESB-væða sig út úr Vinstrihreyfingunni grænu framboð og getur ekki leitt flokkinn við næstu kosningar.

Enginn arftaki Jóhönnu Sig. er í sjónmáli hjá Samfylkingunni. 

Tveir plús tveir eru fjórir þegar síðast fréttist - líka í pólitík.

Hópefli sértrúar á lokaspretti Jóhönnustjórnar

Jóhönnustjórnin var aldrei ríkisstjórn allra landsmanna. Stjórnin sótti sér umboð og siðferðisstyrk til fólksins sem mótmælti á Austurvelli á dögum svokallaðrar búsáhaldabyltingar. Mótmælahreyfing er hvik undirstaða og getur ekki staðið undir landsstjórn.

Búsáhaldabyltingin er farin veg allrar veraldar og Jóhönnustjórnin styðst núna við verkalýðshreyfinguna. Má segja að þar sé kallað úr einum fílabeinsturni yfir í annan. Verkalýðshreyfingin er löngu hætt að vera félagsskapur almennings og starfar sem samstöðufélag verkalýðsrekenda þar sem dagpeningar og ferðapunktar skipta meira máli en launataxtar.

Sértrúarhópeflið mun einkenna Jóhönnustjórnina á síðasta valdaskeiði hennar. ,,Við" gegn ,,þeim" verður leiðarstefið.

 

Munur á SA og verkalýðshreyfingunni

Miðstýring, niðurskuður og þýsk aflátsbréf

Meiri miðstýring á ríkisfjármálum evru-ríkja, aukinn niðurskurður útgjalda og þar á eftir kemur evrópsk samstaða (les: Þjóðverjar borga skuldir óreiðuríkja). Á þessa lund voru skilaboð Angelu Merkel kanslara Þýskalands  á viðskiptamessunni í Davos.

Merkel sagði þolinmæði nauðsynlega til að árangur aðhalds í ríkisfjármálum Suður-Evrópuríkja fái notið sín. Verulega gæti reynt á þá þolinmæði sökum þess að bæði Ítalía og enn frekar Grikkland eiga í erfiðleikum með að efna loforð um að minnka ríkissjóðshallann.

Vasar Þjóðverja eru ekki nógu djúpir til að standa straum af útgjöldum óreiðuríkja. Opinberar skuldir Þjóðverja eru 82 prósent af þjóðarframleiðslu. Svigrúm Þjóðverja  til að taka á sig skuldir Ítala, Portúgala og Grikkja er takmarkað.

Efnahagslegt svartnætti þjóða Suður-Evrópu mun ekki líða hjá með auknum niðurskurði einum og sér.  Biðin eftir þýskum aflátsbréfum mun grafa undan samstöðunni í Evrópusambandinu. 

Ræða evruvandann í Davos

Steingrímur J. helsta von ESB-sinna

Formaður Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs er helsta von ESB-sinna að fá aðildarsamning við Evrópusambandi. Steingrímur J. þarf að aðlaga laga- og regluverk á Íslandi, einkum á sviði sjávarútvegs og landbúnaðar, að kröfum Evrópusambandsins til að hægt sé að hnika aðlögunarviðræðunum áfram.

Til upprifjunar á þetta að heita stefna VG í Evrópumálum:

Vinstrihreyfingin - grænt framboð telur nú sem fyrr að hagsmunum Íslands sé best borgið utan Evrópusambandsins. Landsfundurinn ályktar að í yfirstandandi aðildarviðræðum beri að hafna því að Ísland afsali sér forræði og yfirstjórn sjávarauðlinda innan íslenskrar efnahagslögsögu og leggur áherslu á að Ísland haldi samningsrétti vegna deilistofna á Íslandsmiðum, s.s. makríl, kolmunna, úthafskarfa, loðnu og norsk-íslensku síldinni. Sama á við hvað varðar umfang á stuðningi við íslenskan landbúnað svo og um náttúruauðlindir sem fyrirhugað er að lýsa þjóðareign í nýrri stjórnarskrá.

 Landsfundurinn bendir á þá miklu skerðingu lýðræðis sem felst í ESB-aðild ásamt fullveldisafsali á fjölmörgum sviðum. Þróun innan ESB að undanförnu, nú síðast vegna átaka um framtíð evru-samstarfsins, stefnir í átt að enn frekari samruna með hertri miðstýringu. Með Lissabon-sáttmálanum er einnig kominn vísir að samstarfi um utanríkis- og hernaðarmálefni. Jafnframt eiga félagsleg sjónarmið, umhverfisvernd, fæðu- og matvælaöryggi og réttindi launafólks undir högg að sækja innan sambandsins. Þá mun VG tryggja að íslenskt stjórnkerfi verði ekki aðlagað stjórnkerfi ESB á meðan á aðildarviðræðum stendur. (leturbr pv)

Landsfundurinn telur það vera eitt af forgangsverkefnum VG, flokkseininga og þingflokks, að herða róðurinn við að upplýsa þjóðina um eðli og afleiðingar ESB-aðildar

 

Steingrímur J. í Brussel

101-sinnar stjórna Reykjavík

Póstnúmerið 101 er samheiti fyrir meirihluta Samfylkingar og Besta flokksins í Reykjavík. 101 er jafnframt tákn fyrir samfélagsrugl síðustu ára þar sem kjánar urðu auðmenn nánast yfir nótt. Froðufyrirtækin voru flest með heimilisfestu í 101; bankarnir, Baugur, Exista et cetera.

101-sinnar eru andstæðingar flugvallar í Reykjavík vegna þess að þeim finnst ekki ástæða til að huga að skyldum höfuðborgar gagnvart landsbyggðinni. 

Kjánar eru einsýnir, hvort heldur þeir starfa í stjórnmálum eða viðskiptum.

 

Afsalar sér hlutverki höfuðborgar

Millifærslur og kollsteypur

Millifærsla fjármuna til að bæta kjör þeirra sem standa höllum fæti s.s. öryrkja eða jafna aðstöðu fólks til grunnþarfa, t.d. heilsugæslu og menntunar, er sjálfsagður og viðurkenndur þáttur í nútímasamfélagi.

Millifærsla fjármuna til þeirra sem byggðu 400 fermetra hús í góðæri útrásar er ekki hluti af velferðarkerfinu. 

Hagsmunir heimilanna er stöðugleiki en ekki kollsteypur. Stöðugleiki felur í sér ábyrgð fólks á eigin gjörðum.  

Búnir að nota svigrúmið

Saga Class fólkið vill ESB-aðild

Kontóristar ASÍ, félagsbræður þeirra hjá SA, embættismenn og ýmsir í akademíunni stunda Brussel-ferðir af miklum móð og það  sér fram á ferðaauka yrði Ísland aðili að Evrópusambandinu. Þegar þetta fólk fer í sumarleyfi flýgur það á uppsöfuðum ferðapunktum með fjölskylduna.

Saga Class fólkið eykur starfsmöguleika sína við inngöngu þar sem sérhvert aðildarríki fær starfsmannakvóta í sinn hlut við inngöngu. Að jafnaði fá feitustu embættin þeir sem voru í samninganefnd umsóknarríkis.

Íslenskur almenningur myndi á hinn bóginn niðurgreiða lífstíl Saga Class fólksins vegna þess að Íslendingar myndu greiða meira til Evrópusambandsins en þeir fá tilbaka í formi (ferða)styrkja.

 

Stofnanaveldið ánetjast ESB

Valdapörin Jóhanna/Steingrímur J. og Össur/Ögmundur

Meginverkefni vinstristjórnarinnar um þessar mundir er að eyðileggja sjálfa sig. Í tvígang á fáum vikum hafa tvenn helstu valdapör ríkisstjórnarinnar leikið einleiki sem setja allt á annan endann í báðum flokkum.

Um áramótin gerðu þau Steingrímur J. og Jóhanna Sig. samkomulag um að losna við hvorn sinn ráðherrann; Jón Bjarna og Árna Pál. Pólitíska valdbeitingin skóp enga tiltrú hjá hvorugum flokknum heldur jók á sundurlyndið.

Í landsdómsmálinu læstu saman klónum Össur og Ögmundur, sem á ólíkum forsendum vilja draga ákæruna á hendur Geir H. Haarde tilbaka.

Meirihluti ríkisstjórnarinnar stendur tæpt og þarf á stöðugleika að halda. Valdabrölt Jóhönn Sig. og Steingríms J. um áramótin eyðilagði jafnvægið í báðum vinstriflokkunum og gaf fordæmi. Landsdómsmálið sýnir að giska auðvelt er að taka ríkisstjórnina í gíslingu.

Kröfur um nýjan þingforseta