Stór orš innihaldsrżr, mest hroki

Strķšiš ķ Śkraķnu snżst um frelsi og lżšręši, er algeng réttlęting fyrir vestręnum stušningi viš stjórnina ķ Kęnugarši. Ķ kalda strķšinu höfšu hugmyndirnar sterk ķtök, bęši į vesturlöndum og vķša um heim, žar sem frelsi og lżšręši voru andstęšur viš kommśnķskt alręši. Menningarleg mishröšun veldur žvķ aš elķtur į vesturlöndum standa enn ķ žeirri trś aš hugmyndirnar séu algildar į heimsvķsu. Reyndin er allt önnur.

Frelsi og lżšręši voru prufukeyrš ķ Afganistan og Ķrak ķ byrjun aldar og aftur ķ Lķbżu og Sżrland um mišjan sķšasta įratug. Hugtökin seldu ekki, vestriš fór halloka. Mišausturlönd eru ķslamskt menningarsvęši og nokkur tregša žar aš tileinka sér kristnar hugmyndir vestręnar.

Śkraķna, į hinn bóginn, er sęmilega kristiš į vestręnan męlikvarša og ętti aš vera móttękilegt fyrir lżšręši og frelsi. Sama gildir um Rśssland enda žarlend menning sś hin sama og ķ Garšarķki.

Stórar hugmyndir selja sig sjįlfar, standi žęr undir sér. Aš öšrum kosti bķšur žeirra grżttur jaršvegur. ESB-hugsjónin, svo dęmi sé tekiš, var léleg innflutningsvara į Ķsland og gerši sig aldrei sem slķk. Ekki einu sinni žegar žjóšin var ķ taugaįfalli eftir hrun.

Ef vestriš, hér erum viš vitanlega aš tala um rįšandi elķtur į vesturlöndum, tryši ķ raun og sann į frelsi og lżšręši og algildi hugmyndanna a.m.k. į menningarsvęšinu frį Portśgal til Śral-fjalla, hefši aldrei oršiš Śkraķnustrķš. Vestriš hefši einfaldlega lįtiš tķmann vinna aš framgangi hugsjónanna. Į öldinni sem er aš lķša yxu bęši Śkraķna og Rśssland til įstar į lżšręši og frelsi og lķkt og žekkist ķ Bandarķkjunum, Frakklandi, Bretlandi og Žżskalandi. Stöšug vestręn misžyrming į frelsi og lżšręši gerir hugmyndirnar aftur aš gatslitnum flķkum. 

Śkraķnustrķšiš snżst ekki um frelsi og lżšręši, ekki frekar en aš krossferšir į mišöldum snerust um vilja gušs. Ķ staš kažólsku kirkjunnar sjį vestręnir fjölmišlar um aš blekkja lżšinn, telja honum trś um aš kalda strķšiš standi enn. Stašfest gjį er į milli hugmynda og veruleika.

Strķšiš į gresjum Garšarķkis veršur best skiliš ķ samhengi viš sķgilda valdapólitķk heimsvelda og bandalaga žeirra. Ķ einn staš Bandarķkin og Vestur-Evrópa (ESB) en ķ annan staš Rśssland, sem eftir aš strķšsįtök brutust śt er oršinn nįinn bandamašur Kķna. Śkraķna er žannig ķ sveit sett aš fęri landiš undir Nató-vestriš vęru taldir dagar Rśsslands sem heimsveldis. Nęgir aš lķta į landakort til aš sannfęrast um žaš.

Į Rśssland rétt į žvķ aš vera heimsveldi, jafnvel žótt žaš sé stašbundiš? Žannig mętti spyrja. Eiga Bandarķkin heimsvaldarétt? ESB? Nei, ekkert rķki į tilkall til heimsveldis og hefur aldrei įtt. Ekki ef viš skiljum oršin ,,réttur" og ,,tilkall" sišferšislegum skilningi. En heimsveldi hafa alltaf veriš til, a.m.k. frį Forn-Grikkjum aš telja. Ein af stašreyndum alžjóšastjórnmįla sem žarf aš lifa meš. Žaš er hęgt aš gera žį kröfu aš žau hagi sér skikkanlega, sżni skynsemi aš ekki sé sagt mannśš. Einkum žau heimsveldi sem kenna sig viš frelsi og lżšręši. 

Strķš eru miskunnarleysiš uppmįlaš, gjaldžrot mennskunnar. Til aš réttlęta strķš žarf stórar hugmyndir. Vestriš notar hugmyndagóss frį kalda strķšinu. Pśtķn er Stalķn endurfęddur, heimurinn skiptist ķ austur og vestur, gott og illt, vestręnt lżšręši og kommśnisma. Nema, aušvitaš, žaš er enginn kommśnismi austur ķ Rśssķį. Hefur ekki veriš ķ 30 įr. Oršręšan er śr sér gengin, passar ekki viš veruleikann.

Pśtķn hugsar um öryggi rśssneska rķkisins en vestriš um aš stękka įhrifasvęši. Įšur en til strķšsįtaka kom ķ febrśar į lišnu įri var frišur ķ boši: hlutlaus Śkraķna utan hernašarbandalaga. Er žaš mįtti ekki, oršręša kalda strķšsins var rįšandi.

Almenningur į vesturlöndum lķtur strķšsbrölt Nató-rķkjanna hornauga. Engin löngun er til aš senda vestręna hermenn žangaš austur til aš deyja fyrir mįlstaš sem engum er hugžekkur. Stórveldabrölt er įhugamįl elķtunnar, ekki Jóns og Gunnu.

Heimsveldum er hugmyndafręši naušsynleg til aš réttlęta tilvist sķna. Forn-Grikkir köllušu žį barbara sem ekki tilheyršu grķskri menningu. Barbarinn Alexander mikli og lagši undir sig grķsku borgrķkin. Rómverjar stįtušu af latķnu og Pax Romana, Rómverjafriši, sem ašskildi menningu og villimennsku. Alrįšur vķsigoti settist um Róm ķ byrjun fimmtu aldar sem bar ekki sitt barr eftir žaš.

Pśtķn er hvorki Alexander mikli né Alrįšur vķsigoti, ekki frekar en hann sé endurfęddur Stalķn. Rśssland er stašbundiš heimsveldi, ekki meš hugmyndafręši til śtflutnings. Rśssagrżlan er skįldskapur. 

Vestrinu stafar meiri hętta af eigin elķtum en Pśtķn. Vestręnn hroki er upphafiš aš strķšinu ķ Garšarķki. Žegar strķšinu lżkur, fyrirsjįanlega meš rśssneskum sigri, veršur skipt um rįšandi öfl į vesturlöndum. Elķtan sem sigraši kalda strķšiš er komin fram yfir sķšasta söludag. Dramb, eins og Forn-Grikkir vissu, er falli nęst. 

 

 


mbl.is „Strķš til aš drepa“
Tilkynna um óvišeigandi tengingu viš frétt

Bloggfęrslur 3. janśar 2023

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband