Guðlaugur Þór og Þorgerður Katrín án trúnaðar

Krafa almennings, og kjósenda Sjálfstæðisflokksins þar með, er að þeir sem fóru á bólakaf í útrásareðjuna komi ekki drullugir upp fyrir haus að hreinsa til eftir hrunið. Það er ekki trúverðugt, svo vægt sé til orða tekið, þegar Guðlaugur Þór Þórðarson sem gerði sig að pólitísku verkfæri útrásarauðmanna, og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, sem fékk tugmilljónir afskrifaðar af kúlulánum, mæti til leiks eins og ekkert hafi í skorist.

Þau skötuhjú njóta ekki trúnaðar fólks í landinu og enn síður flokksmanna Sjálfstæðisflokksins, eins og fram kom á landsfundi flokksins í sumar.

Guðlaugur Þór og Þorgerður Katrín eru hvort um sig gangandi risaskilti þar sem á stendur: Mér er fjandans sama hvað fólki finnst. Ég trúi á skammtímaminni kjósenda og framhaldslíf spilltra stjórnmálamanna!

 

Sáttir við Steinunni Valdísi en ósáttir með Þorgerði Katrínu

Frekja Samfylkingar stjónarfarslegt böl

Samfylkingin heimtaði hrunhaustið 2008 að Sjálfstæðisflokkurinn héldi landsfund og samþykkti þar nýja Evrópustefnu. Liðleskjurnar í forystu Sjálfstæðisflokksins samþykktu að halda landsfund en óbreyttir liðsmenn flokksins komu í veg fyrir landráð forystunnar.

Árangur Samfylkingar gagnvart móðurflokki íslenskra stjórnmála hleypti krötum kapp í kinn og vorið 2009 kúguðu Össur og Jóhanna Vinstrihreyfinguna grænt framboð að samþykkja umsókn  í Evrópusambandið. 

Frekjum sem líðst endalaust að þjösna sínu fram færast í aukana. Jóhanna telur sig umkomna að segja Vg fyrir verkum og ákveða hverjir skulu vera ráðherrar þar á bæ.

Kannski er kominn tími til að þeir fullorðnu mæti til leiks og kenni frekjunum að haga sér?

 

 

 

Tveggja ráðuneyta ESB-plott

Samfylkingarhluti ríkisstjórnarinnar ætlar að keyra áfram aðlögunarferli Íslands að Evrópusambandi Forysta Samfylkingarinnar hefur komið sér saman um verkskipti. Utanríkisráðuneytið sér um samningaviðræður en forsætisráðuneytið tekur að sér yfirumsjón með laga- og reglugerðarbreytingum stjórnsýslunnar.

Ríkisstjórnarhluti Samfylkingarinnar getur með þessum hætti dulbúið kröfur Evrópusambandsins og kynnt þær sem stjórnartillögur til að bæta stjórnsýsluna. Forsætisráðuneytið mun hafa aðgang að samtals fimm milljörðum króna til að ,,smyrja" embættismannagangverkið. Trúnaðarembættismaður Jóhönnu Sig., Ragnheiður Arnljótsdóttir, sér um þennan þátt aðlögunarinnar.

Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra telur sig geta með þessu tveggja ráðuneyta plotti nuddað Íslandi nógu langt inn í Evrópusambandið til að ekki verði aftur snúið. Enda utanríkisráðherra brosmildur þessa dagana.

Ríkisstjórnarhluti Vg mun á hinn bóginn vera krafinn um það að stöðva aðlögunina og taka ekki við Evrópupeningunum úr sjóði forsætisráðuneytis. Á alþingi verður spurt um sérhver nýmæli ríkisstjórnarinnar hvort þau séu að kröfu Brussel eða þjóni íslenskum hagsmunum.

Andstæðingar aðildar Íslands að Evrópusambandinu þurfa að búa sig undir pólitíska borgarastyrjöld þar sem barist verður húsi úr húsi. Samfylkingarhluta ríkisstjórnarinnar verður ekki kápan úr þessu klæði.

 

 

Einangrun og öldrun Evrópu

Í ríkjum Evrópusambandsins eru íbúar um 500 milljónir. Heimurinn allur telur um 6,8 milljarða. Þau 8 prósent íbúa jarðarinnar sem eiga heima í Evrópusambandinu eru með hærri meðalaldur og lægri fæðingartíðni en aðrar heimsálfur. Mannfjöldaþróun þarf að athuga í áratugum og öldum.

Evrópa ,,tappaði af" mannafjölda sínum á 19. öld þegar milljónir fluttu vestur um haf. Eftir miðja 20. öld hefst stórfelldur innflutningur af fólki til Evrópu frá Afríku og Asíu. Það dugir ekki til og Evrópa verður ,,gömul" meðan aðrar heimsálfur ,,yngjast."

Efnahagslegar og pólitískar afleiðingar af mannfjöldaþróun eru víðtækar. Við Evrópu blasa stórfelld vandamál á sviði almannatrygginga, heilbrigðismála og í efnahagslífi þar sem æ færri vinnandi hendur verða að sjá fyrir stöðugt fleiri lífeyrisþegum.

Ísland er með allt aðra og betri mannfjöldasamsetningu en Evrópusambandið. 

Jóhönnustjórnin í skotgrafirnar

Vinstristjórnin verður æ óvinsælli meðal þjóðarinnar fyrir flest það sem hún gerir og allt sem hún ekki gerir. Jóhanna og Steingrímur J. eru staðföst og ætla að berjast til þrautar fyrir vinstripólitík sem er sjálfri sér sundurþykk. Með því að úthýsa utanþingsráðherrum eru skotgrafirnar teknar og umsátrið hefst líftíma einu hreinu vinstristjórnarinnar á lýðveldistímanum.

Samfylkingin með sína frjálshyggju, virkjunaráráttu og Evrópusambandsvæðingu deilir ríkisvaldinu með Vg sem hatar frjálshyggju, styður náttúruvernd og ætlar alls ekki inn í Evrópusambandið.

Ríkisstjórn Jóhönnu er mynduð fyrir misskilning sem má rekja allt aftur til 1930 þegar róttækir vinstrimenn klufu sig úr Alþýðuflokknum og stofnuðu Kommúnistaflokk Íslands. Kratarnir urðu hækjur, annars vegar Sjálfstæðisflokksins í efnahagspólitík og hins vegar útlendinga. Kratar vildu ekki lýðveldi 1944 og urðu helstu Kanadindlar landsins eftir að herinn kom. Kommúnistar stóðu einir í efnahagspólitík sinni en urðu jafnframt einörðustu fullveldissinnar lýðveldistímabilsins. Þeir börðust gegn herstöðinni á Miðnesheiði og þökk sé róttæka vinstrinu vannst sigur í landhelgisstríðinu við Breta.

Sumir vinstrimenn halda að vegna sameiginlegs uppruna ættu vinstriflokkarnir að geta starfað saman, en svo er alls ekki.

Marxískt orðalag er hér við hæfi: Andstæðurnar milli slensku vinstriflokkanna eru slíkar að aldrei verður barn í brók Jóhönnustjórnar.

 

 

Fjórir á leið úr ríkisstjórn