Skjaldborg um Jóhönnu

Ef marka má viðbrögð samfylkingarfólks og stjórnarsinna stóð Jóhanna Sigurðardóttir höllum fæti í Kastljósviðtali kvöldsins. Reiðin vegna bágrar frammistöðu forsætisráðherra beinist að Þóru Arnórsdóttur sem tók viðtalið.

María Kristjánsdóttir óttaðist að Þóra mynd berja Jóhönnu. Unnur G. Kristjánsdóttir segir Þóru hafa verið dónalega og Kjartan Jónsson tekur undir það.

Skjaldborgin sem þjökuð Jóhanna fær er þéttari en skjólið sem heimilin í landinu fá hjá ríkisstjórninni.

Andstæðir hagsmunir þjóðarinnar og Jóhönnustjórnar

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra ætlar að segja já í þjóðaratkvæðagreiðslunni um Icesave. Í Kastljósviðtali í kvöld segir hún að ekki sé hægt að fá Breta og Hollendinga aftur að samningaborði. Eini möguleikinn sé að fá smávegis afslátt af klúðurssamningnum frá í sumar.

Þau Jóhanna og Steingrímur J. hafa beinlínis hag af því að Ísland fái ekki betri samning um Icesave-reikningana. Pólitískt fjárfesting skötuhjúanna í Icesave-samningunum er meiri en svo að Steingrímur J. og Jóhanna hafi efni á að Ísland fái betri samninga.

Niðurstaðan er óhjákvæmileg: Til að Ísland fái betri samning verður ríkisstjórnin að segja af sér.

Kratar gegn fullveldi

Alþýðuflokksmenn vildu ekki fullveldi Íslands 1918; Ólafur Friðriksson ritstjóri Alþýðublaðsins var með þeirra sem voru á móti. Kratar voru á móti stofnun lýðveldis 1944, þeirra á meðal Hannibal Valdimarsson lengi þingmaður Alþýðuflokks og ritstjóri Alþýðublaðsins.

Kemur þá til sögu sonur Hannibals sem var jafnframt ritstjóri Alþýðublaðsins.  Jón Baldvin Hannibalsson stóð fyrir atlögunni að fullveldinu sem hófst með því að hann gerði aðild að Evrópusambandinu að kosningamáli árið 1995.

Samfylkingarkratar tóku upp merkið með Össuri Skarphéðinssyni, og jú hann var líka ritstjóri Alþýðublaðsins

Íslands ólán er að kratar fyrir sakir hrunsins náðu 29 prósentum atkvæða í kosningum á sama tíma og liðleskjur stóðu í brúnni hjá þjóðfrelsisvinstrinu. Hvorugt gerist aftur.

Véfrétt bjargar ekki Steingrími J.

Lygabunan stóð upp úr Steingrími J. áður en skrifað var undir lélegustu milliríkjasamninga lýðveldissögunnar um uppgjör á Icesave-reikningunum. Steingrímur J. reyndi að ljúga því að þjóð og þingi að Bretar og Hollendingar krefðust trúnaðar á samningnum og því mætti ekki kynna efnisatriði hans.

Lygaþvæla Steingríms J. byrjaði með því að hann sagði á þingfundi á mánudegi að ekki stæði til að ganga fram samkomulagi um Icesave á næstunni, aðeins könnunarviðræður færu fram. Á miðvikudegi í sömu viku var kominn samningur.

Í gær sagði hollenskur embættismaður að íslensk stjórnvöld hefðu logið að sér um stöðu Landsbankans í aðdraganda hrunsins. Steingrímur J. býr til hálmstrá úr þessari frétt og ætlast til að þjóðin trúi spuna um að leyndardómsfullar upplýsingar útskýri hvers vegna íslensk stjórnvöld urðu að gera Icesave-samninginn.

Reyndu annan, Steingrímur J.

 

Erfið samningsstaða

Samfófræði og forsetinn

Spunakallar Samfylkingar í háskólum og fjölmiðlum eru að ná vopnum sínum gegn ákvörðun forseta að senda Icesave-frumvarpið í þjóðaratkvæði. Ekki er nema mánuður síðan forseti tók ákvörðunina en samræmdar aðgerðir þurfa tíma til að þroskast.

Karl Th. Birgisson og Eiríkur Bergmann Einarsson eru í framlínu spunasóknar Samfylkingar. Í meginatriðum er röksemdafærsla þeirra að forsetinn sé að breyta stjórnskipun landsins með því að annars vegar neita undirskrift sinni og hins vegar að reka utanríkisstefnu án samráðs við ríkisstjórnina almennt og utanríkisráðuneytið sérstaklega.

Spunakallarnir skauta létt framhjá þeirri staðreynd að forsetinn beitti neitunarvaldi sínu gegn fjölmiðlalögum 2004 og tók þar með málsstað Baugs og Samfylkingar í stríði við ríkisstjórn. Almannahagsmunir voru litlir árið 2004 en ríkir í Icesave-málinu.

Fordæmið sem forsetinn gaf 2004 gerði honum illmögulegt að standast þrýsting um að senda Icesave í þjóðaratkvæði. Þegar við bættist að hann myndir fyrirsjáanlega endurnýja vinsældir sínar meðal almennings með synjun var freistingin of stór.

Utanríkisstefnan sem forseti rekur ræðst af tvennu. Í fyrsta lag kann hann alþjóðastjórnmál, en hvorki Jóhanna né össur kunna þau, og í öðru lagi er ríkisstjórnin lömuð vegna þess að innan hennar er ekki samstaða um stærstu málefnin, Icesave og aðildarumsóknina til Evrópusambandsins.

Samfófræði eru samfylkingarsamræða sem aldrei nálgast kjarna málsins vegna þess að spuni hefur engan kjarna.